qulinga mem ararat û fîlma lila


bila wa li vir bisekine.

û

paşê çend peyv li vir binivîse.

dengê mem ararat. ecêb e, right?

min ew fîlma bê strana mem jî temaşa kir. lê kemasiyek hebû.

Reklamlar

di herba koreyê de kurdekî bênav. 


herba koreyê sala 1950’ê destpêkir. 5 salan berdawam kir.

ew herba bû sedema gellek bûyerên xemgînî.

ji vê demê hetta îro li ser herba koreyê gellek pirtûk hatin nivisîn, gellek fîlm hatin çêkirin, gellek stran hatin gotin.

lê tew yek qasê wê strana ku bi zimanê kurdî hatiye gotin bi ma’ne û bi keser nebû.

meso xidirê min meso. 

mere xidirê min mere. kore ki dere dersim ki dere. mere.

li ser eskerekê dersimî ku tere herba kore hatiye gotin.

navê wî xidir bagana ye. tenê dikarî navê wî di nav listeya eskerên tirk ku di herba kore de şehit ketin de bibinî.

tenê ewkas.

ewkas bêxwedî.

koreya başûr her sal bi çalakiyan sipasiya xwe ji gelên ku vê demê alikarî ji koreya başûr re şandine re tişine; tirk, yewnan, hebeşî, amrikayî…. modu kamsahabnida* ( sipas ji we hemûyan re)

gava mirov nikare navê “kurd” li vêr bimine vê çaxê mirov baş fehm dike ku diya xidir rast gotiye. “kore kidere xidirê min.mere tû seba ke terî?”…

~~~

wêne: izzet kehribar, koreya başûr.

stran: “meso xidiremin”, https://youtube.com/watch?v=R2RApg4pxJA

ger ez biqirim dengê min ê heta ku here?


ax welatê min ê pir bûyî û qedîm!

li ser wan erdan çend şer qevimîn, çend talan…çend şah û keya li text rûniştin, çend melîk ji hûkm ketîn….

çend mirov mirîn, çend mirov hatîn dinê. çend xiyanet, çend eşq, çend cejn çend ayîn…. 

ez li benda te bûm...  (Ahmet Ümit, “Bazinê Ninnatayê)

mirovê kal got “ger ez biqirim dengê min ê heta ku here?”. kesekê bersiva wî neda. paşê  ferk kir ku ew bi xwe tenê ye.

tiştek ku bike nemabû. tevirek girt mistê xwe û erd kola. bi neçarî. bihêrs. gava der û dor, her der reş û tarî bû dakete binê kortikê kolayî.

û li vêr girî…

Manuş Baba’nın Tabutta Rövaşata’sı


yanıp yok oluyor bir cümle…

 

Yaşlı Çoban Guguk Kuşunun Kuyruğuna Tutundu (Müzik)


élan vital,

yaşam gücü.

bir gürcü ağıdı (türkü veya masal yahut destanı da olabilir)

Sîbera Deng: Bi deng û rengê Kurdî, Stenbol


wan rojên davî li ser youtube û facebookê bernameyek bi navê Sîbera Deng te weşandin. nizanim bi aliyê ke ew tê çekirin lê bi kurtasî bejim:

it is awesome man!

hunermendên muzika kurdî yê nûjen û istanbul. çi kompozîsyonek xweşik.

ji we re nimûneyek ji karê wan.

Erdogan Emîr – Melem Tiya

 

Hemû rupelên wan biecibin:

Facebook https://www.facebook.com/sibera.deng
Twitter https://twitter.com/siberadeng
Instagram http://instagram.com/siberadeng/                                                                                          Youtube https://www.youtube.com/user/siberadeng

Ağıdını Arayan Adam; Kim Kwang-seok


Bu hafta daha önce yaşadığım bir duyguyu tekrar aynı dozda yaşadım. Daha öncekini sana da bahsetmiştim. Konu Karwan Osman diye bir Kürt şarkıcıydı. Saddam’ın hapishanelerinde sesi solan bir insan. (Unuttuysan buradan tekrar bakabilirsin).

Bu sefer Güney Kore’den. Geçen hafta Güney Kore’nin iki şehri arasında arabayla giderken radyoyu karıştırıyordum. Tuhaf bir sese denk geldim. Kore şarkılarını nadiren seviyorum. Ama bu çok etkileyiciydi. Hafif bir mızıka sesi gitarla buluşuyordu. Ve şarkıcı İrona İrona (Uyan, Uyan!) diyordu. Radyo şarkıyı söyleyenin ismini söylemedi. Belki de şarkının başında söyledi de ben kaçırdım. Şarkıdan aklımda kalan sözleriyle arkadaşlarıma sorarak o sesi buldum:

Kim Kwang-seok. Ve şarkı. “Uyan”

1996 yılında henüz 32 yaşında intihar etmiş bir şarkıcı. Başka şarkılarına da baktım… Hep aynı his… Yitik bir ses.

Lezzetek Ji Mûzikên Berê; Temo – Lo lo Pismamo


Gava mûzikên kurdî yên kevn gûhdar dikim. Xemgîn dibim. hêrs dibim. Ji xwe hêrs dibim, ji Midîl Êst, ji Tirkiyê û ji kurdan. Em hemû bûn yek û me ew zimanê şirîn vetisand û xelas kir. De warne raxmetê.

Êdî tahma mûzikên berê yê xweş tûne ye.  Kurd bûn nezdîkê 20 mîlyon li tirkiyê. Lê rewşa kurdî ne 20 mîlyon e… Anyway, enjoy the music:

Ji albûma bi navê “Temo Barde du Kurdistan (La Tradition Continue En Exil)”
1982 – France

 

Yarê Debestaniyê Men (İlkokul Arkadaşım)


Şarkının sözleri için. Tık

Niyazê Alî Şeriatî – Ey Xûdawend be Xamûşanê ma Feryad!


ای خداوند!
به علمای ما مسئولیت  Bu yazının devamını oku

Takip Ediliyoruz Olric, Dikkat Etmeliyiz.


Sen de farkettin mi, arada birileri bizi ziyaret etmeye geliyor. Kimisi ailemizden. Çoğu ise meçhul.

Şimdiye kadar bir kuralımız olmadı.  – Neden yok.

Bunun üzerine konuşmalıyız.

İnsanlardan kaçıyor muyuz, kaçmalı mıyız.

Buna da karar verelim.

Cümlelerimize dikkat edelim. Gerekiyorsa devrik cümle kurmayalım.

Hafiz-i Şirazî, Dostoyevski ve Babam


Birkaç yıl önce, henüz İstanbul’da yaşarken Saadettin Ökten’in bir seminerine katılmıştım. Hoca şunun gibi birşeyler söylemişti;

Bir Alman veya Fransız veya Rus; “Dostoyevski okumam, Beethoven dinlemem, Van Gogh tablosuna bakmam” der mi? Demez. Üstte denizin dalgaları gibi köpürür, savaşırlar ama alttan ortak bir zemin vardır. İslam dünyasında biz bunu kaybettik. Soruyorum insanlara “Şirazlı Hafız kimdir, sever misiniz?” diye. Hiç duymayan var, “hangi camimin imamıdır” diyen var…

Saadettin Hoca’nın bu ifadesiyle, derinlemesine bir yaranın ısrarla bıçaklanması gibi resmettiği üzere; medeniyetimizin ‘ortak değer’ algısının gitgide zayıfladığı bir dönemde, en ortak değerlerimiznden biri olarak sayabileceğimiz Hafız-ı Şirazi’yi yine, yeniden, tekrar tekrar hatırlamakta, bereket ve umut vardır.

Dertli Dengej Muhsin Namcu’dan gelsin o halde;
Nefis bir HAFIZ GAZELİ; ZOLF BAR BAAD!

Başka bir dilde söylemiyor, bu coğrafyanın nefesiyle üflüyor kederini sadece, derinlemesine kulak ver sadece, zolf bar-bad, zülüflerini, saçlarını savurma, berbat etme beni, berbat etme ruhumu!

Zülüf berbat!

Bu mevzuda babamın payına düşen kısmı ise kendim de tam olarak anlayamadım. Ama galiba o da bu mesajı derinlemesine hak ediyor.  Birisinin babamın karşısına çıkıp çekinmeden bir eleştiri yapması lazım.

 

Karga İzlerinin Sesi/Kısa Film/Ses/Karga /Arayış


Tamamlanmamış Sırlarımdan Arta Kalan (2013)

Müzik; David Matera. Video; Marisa Polizzi

dakar için fransız vizesi isteyeceğim.


yarın şafakla bir konsolosluğun kapısındayım
dakar için fransız vizesi isteyeceğim

pardon monsieur! je vais vous demander
un visa, si cest possible, pour dakar

(Attila İlhan, Sisler Bulvarı)

Hebron Veya “The Friend of God”


Filistin, Al-Halil Şehri. Sene 1920…

Refik Halit Karay’ın “Eskici” isimli öyküsünde bir Hasan vardı, bilir misiniz. Bu videoda onu görüyor insan.

%d blogcu bunu beğendi: