Lütfen Bayım, Telefondakine Kızar mısınız.


Sabahın henüz erken bir vakti. Evlerinden işe gitmek için henüz çıkmamış işçiler ve memurlar. Uykum kaçmış bulamıyorum, evde yok. Giyinip erkenden işe gitmek için dışarı çıkıyorum. Tüm sokaklar ıp ıssız. Bir kaç kedi çöpleri karıştırıyor köşede. Onların gayrı mahlukat derin bir uykudadır. Birazdan gün  aydınlanacak. Ufacık çocuklar sistemin saçma döngüsü icabı okul yollarını tutacaklar. Kimisinin gözleri kapalı olacak. Kimisi ayaklarını yerlere sürüyerek yürüyecek.

lonely-street-1-mirko-chessari

Yürüye yürüye çalıştığım ofise yakın bir sokağa geliyorum. Bir adam var sokağın öte yanında, öfkeyle birisine bir şey anlatıyor. Ancak görünürde kimseler yok. Deli midir acaba, kim bilir belki gizli görevden.Adam beni görüyor. İrkiliyorum. Çünkü adam öfkeyle bana doğru koşuyor. Ellerimden ayaklarımdan hayati sıvım akmamaya başlıyor. Yıllardır çözdüğüm bulmacalar bana hep o hayati sıvının ismini sorarken, onun görevini yapmaması durumunu es geçmişlerdi.

Gözlerimi kapatıyorum.

Sokak… Kediler… Grilik.. Ve adam…

Kaderime teslim olmaya karar veriyorum o kısa an içinde. Mekan içinde mekan aralayıp kaçmak istiyorum sonra, veya yarattığım mekanda sonsuza kadar hapsolmak. Yaklaşıyor adımlar… Öfkeli haykırışlar da yaklaşıyor. Ben ise zihnimi tüm kuvvetimle zorluyorum beni başka bir yere ışınlasın diye. Sonra, sonra ani bir sessizlik oluyor. Başarıyorum galiba. Işınlanmayı bulan adam, diye mırıldanıyor bilinçaltım.  Sonra sessizlik oluyor, ve bir ses yükseliyor radyo dalgası gibi. Biraz hışıltılı ancak anlaşılır bir tonda:

” Nerede olduğunu tarif eder misin… Kimseler yok mu oralarda…” diyor hışıltılı ses.

” Be.. ben.. Kimsiniz.. ” diyorum bütün iletişim sistemim çökmüş vaziyette.

Muhatabım beni duymamış olacak ki devam ediyor konuşmaya:

” Kimse yok mu oralarda, telefonu ver bakalım yerini tarif etsin…”

Gözlerimi açıyorum, sokaktaki adam telefonu kulağıma tutmuş, elleriyle hararetli hararetli nerede olduğumuzu telefondakine anlatmamı istiyor…

Gün ağarırken ben bunu yaşadım.

Sonra tekrar sokak ıssızlaştı. Ben ıssızlaştım…

Fotoğraf: Mirko Cessari

Yazı : Omar Alejandro

Hakkında Alîbeg Shaqaqi
Yek-du-se

Çay içer miyiz!!!!!

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: